“حوادث اخیر و چند پیام روشن ” /   سید علاالدین حیدری  

اعتراضات چند روز اخیر کشور ، بازتاب وسیعی در سطح کشور و جهان داشت . بنوعی که  همه کشور  ، درگیر تحلیل و تفسیر این حوادث شدند .

اعتراضاتی که شروع آن با ادامه آن رنگ و بویی دیگر داشت . همه ما نیک میدانیم که اعتراض و انتقاد حق هر شهروند ایرانی است و در قانون و منشور حقوق شهروندی به این حق اعتراف و بر آن تاکید گردیده است . لذا این حق از هیچ کسی سلب و ستانده نمی گردد . اما تبصره ای که این حق را قابل احقاق نموده همان قید عبور از مجاری قانونی و عدم خشونت است .

در اعتراضات یکهفته اخیر که با طعم اعتراض به تنگناهای اقتصادی و معیشتی آغاز و به شعارهای رادیکال و تهدید کننده امنیت ملی تبدیل گشت  چند پیام مهم  را می توان برداشت نمود .

۱- اقتصاد ، معیشت ،  بیکاری و رکود می تواند زمینه های تهدید امنیت ملی را فراهم کرده و عامل زمینه ساز بحران های عمیقی در جامعه گردد.

لذا توجه جدی دولت و مدیران به مشکلات معیشتی مردم بسیار بسیار ضروری بوده و لازم است تمهیدات جدی اندیشیده شود .

همچنین بنظر می رسد راه برون رفت از این معضل ( بیکاری ) تشکیل《نهضت خدمت رسانی به مردم 》 شریف ایران است و در این بین تغییرات گسترده در سطح مدیران بمنظور تقویت و اصلاح سیستم مدیریتی و نیز تجهیز نهضت خدمت رسانی به مدیران توانمند ، جوان ، با انگیزه و خلاق که بتوانند بطور شبانه روزی مجری ایده های کارگشا باشند لازم و نیاز اساسی می باشد .

اصلاح و یا تغییر تیم مدیریتی در استان کرمانشاه هم با توجه به ( بالاترین نرخ بیکاری کشور ) بجهت پیشبرد برنامه های توسعه ای دولت و  مهندس بازوند استاندار پرتلاش کرمانشاه ضروری است .

۲- به باور متخصصین جامعه شناسی و علوم سیاسی ، هر اعتراضی بمانند تب در بیماری است یعنی همانگونه که تب نشانه وجود بیماری و نقصی در سیستم بدن فرد می باشد وجود نارضایتی و اعتراض هم نشانه وجود مشکلات و معضلات سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی درجامعه می باشد که لازم است هرچه سریعتر به درمان ریشه ای آن همت گماشت .

به همین منظور و در پی اعتراضات اخیر فارغ از جنس و رنگ آنها باید بدنبال حل ریشه ای و اصلاح زمینه های بروز این اعتراضات بود . لذا بنظر می رسد اولین گام در این مسیر حفظ رابطه دولت با معترضین با بازگذاشتن 《 کانالهای گفتگو 》بمنظور انتقال پیامها به همدیگر است . چراکه اگر باب گفتگو و شنیدن انتقادها و اعتراضات بسته باشد قطعا هر دو طرف ماجرا نسبت به هم دورتر و بیگانه تر خواهند شد و نمی توان به یک گفتمان مشترک بجهت رفع نگرانیها رسید . دولت نباید بگذارد نارضایتیها تبدیل به نافرمانی بشوند . چونکه در آن صورت زبان گفتگویی وجود ندارد که با آن بتوان قدم در وادی گفتگو و آرامش گذاشت .

۳- دولت دکتر روحانی با فراز و فرودهایش همیشه بعنوان دولتی اهل تعامل ، اعتدال ، قانون مدار و پرچمدار حقوق شهروندی شهروندان ایران زمین شناخته شده و می شود .

همچنین بدلیل تاکیدات مکرر دکتر روحانی بر رعایت حقوق شهروندی ، لازم است دولت ، در این بحران هم پرچمدار رعایت حقوق شهروندی شهروندان بوده و نگذارد حقی از شهروندی ضایع گردد .

قطعا این برهه زمانی ، مقطعی حساس بجهت آزمون دولتمردان در حرکت بر مدار قانون و منشورحق شهروندی است . لازم است حساب معترضین از معاندین جدا و اجازه ندهند حق اعتراض و انتقاد مسالمت آمیز در سایه اقدامات تخریبی و غیرقانونی برخی ها گم شود  .

نباید مردم احساس کنند قانون و حقوق شهروندی معنایی ندارد و دولت و نظام مقید به این اصول اساسی نیستند . نباید سایه یاس و ناامیدی بر امید مستولی گردد. نقش دولت بسیار حساس می باشد .

۴- شفاف سازی و گفتگوی مستقیم رئیس جمهور ، وزرا ، استانداران ، فرمانداران و… با مردم می تواند آرامبخش فضای سیاسی کشور بوده و مانع چیرگی صدای اقلیتی بر اکثریتی عظیم گردد .

نباید اجازه داد چهره مدنی ایرانی برعکس به جهان مخابره گردد .

مردمی که با حضور ۴۲ میلیونی خود در پای صندوقهای رای مسیر مدنیت و عقلانیت را برگزیده است قطعا نمی تواند مردمی تخریب گر و رادیکال باشند . بلکه اکثریت ، با انتخاب گفتمان اعتدال و امید به اصلاح نارساییها ، راه خود را از قانون شکنی ، جدا نموده اند  .

۵- عدم همراهی صداوسیما با سیاستهای دولت نتیجه ای جز ضرر و زیان برای کشور و نظام نداشته و ندارد .

وقتی رسانه ملی که باید در خدمت سیاستهای رسمی کشور ( دولت ) باشد ، نیست و بجای کاشتن بذر امید در دل مردم موجب و بانی ناامیدی که عموما ناشی از سلیقه های سیاسی می باشد است . دیگر نباید اعتراضات اخیر را دور از انتظار دانست  .

لازم است دولت به طرق ممکن و مختلف صدای خدمت و امید را بصورت شفاف و مستقیم به مردم برساند .

ترمیم تیم رسانه ای دولت از بالا تا بخشداریها یک امر ضروری و اجتناب ناپذیر است .

به اشتراک بگذارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − سیزده =